၄။ မနက္ေစာေစာ ကုိစုိင္းတုိ႔က မနက္စာစားဖို႔လာေခၚတာနဲ႔ လုိက္ခဲ့တယ္။ ေရာက္ေတာ့ ပထမေန႔က စားတဲ့ရွမ္းေခါက္ဆြဲဆုိင္ ျဖစ္ေနတယ္။ နာမည္က အခုမွ သတိထားမိတာ ရႊင္ေပ်ာ္ေပ်ာ္တဲ့။ ေခါက္ဆြဲဆုိင္က ဆရာႀကီးက ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကူးမ်ား သိေနလားမသိပါဘူး။ အခု ရွမ္းေခါက္ဆြဲေတြက သိပ္မေကာင္းေတာ့ဘူးလုိ႔ သူဟာသူ ေျပာပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ အသားကုိ ႀကိတ္စက္နဲ႔ ႀကိတ္ၿပီး လုပ္ၾကလုိ႔တဲ့။ အရင္က အသားကုိ ေၾကေအာင္ လက္နဲ႔ ထုရုိက္ယူတာတဲ့။ အဲဒီလုိ ေခ်ထားတဲ့ အသားကုိ သုံးတာမို႔ ဘာစားစား အရမ္းေကာင္းတယ္တဲ့။ စားၿပီးေတာ့ ေစ်းထဲလွည့္ပါတယ္။ ကၽြဲေခါက္ေက်ာ္နဲ႔ ပဲပုပ္ျပား၀ယ္ျဖစ္တယ္။ ပထမေန႔ကတည္းက ငွားထားတဲ့ ဟုိက္ေအ့စ္ေလးနဲ႔ပဲ က်ိဳင္းတုံ တာခ်ီလိတ္လမ္းေပၚ တက္ခဲ့တယ္။ ပန္ကြဲဆုိတဲ့ ေနရာကုိ ေရာက္လာတယ္။ သူက ပုသိမ္လမ္းေပၚက ဗိုလ္ျမတ္ထြန္တံတားအဆင္းလုိ၊ ေမာ္လၿမိဳင္လမ္းေပၚက [...]
Archive for the ‘Travelogue’ Category
စပါး၊ ပုိးစိမ္းေကာင္နဲ႔ မုိင္းဂရန္႔ပုံျပင္ (continued)
Posted in Travelogue on November 18, 2010 | Leave a Comment »
စပါး၊ ပုိးစိမ္းေကာင္ႏွင့္ မိုင္းဂရန္႔ပုံျပင္ (continued)
Posted in Travelogue on November 17, 2010 | Leave a Comment »
၂။ ေနာက္ေန႔မနက္ အေစာႀကီး ႏိုးလာတယ္။ ဘယ္သူမွ မႏုိးေသးတာနဲ႔ ေစ်းဘက္ကို တစ္ေယာက္ထဲ ထြက္လာခဲ့တယ္။ ရွမ္းေခါက္ဆြဲဆုိင္ေတြ တန္းစီေနတာပဲ။ အစြန္ဆုံးက ဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာ ထုိင္လုိက္တယ္။ အရသာက ရန္ကုန္မွာ စားေနက်ေတြထက္ သိပ္မထူးလွဘူး။ ၀က္ေခါက္ေၾကာက္တုံးေတြ ထည့္ေပးတယ္။ တစ္ပြဲ တစ္ေထာင္။ ေနာက္တစ္ေန႔ေတာ့ ကားနဲ႔ သာယာကုန္းဆုိတဲ့ ရြာကုိ သြားၾကတယ္။ ရြာက လားဟူရြာကေလးပါ။ ကေလးေတြရဲ႕ သြားက်န္းမာေရးလႈပ္ရွားမႈေတြကုိ သြားၿပီး ေလ့လာၾကတာပါ။ ဧည့္သည္ေတြလာမွာမို႔ ကေလးတခ်ိဳ႕ လားဟူ၀တ္စုံ ၀တ္ထားတယ္။ ျမန္မာစကားတတ္သူ နည္းတယ္။ ေန႔လယ္စာမွာေတာ့ ဟင္းဆန္းတစ္ခြက္ပါလာတယ္။ ၀က္ေျခေထာက္ ခ်ဥ္ေရစိမ္ဆုိပဲ။ အစိမ္းပဲေပါ့။ စားလုိ႔ေတာ့ အေတာ္ေကာင္းတယ္။ အိမ္ေတြမွ ဆားငံသီးေတြ ပုလင္းေတြနဲ႔ စိမ္ထားၾကတယ္။ ဒီဘက္မွာ ျခံေျမရယ္လုိ႔ အပုိင္မရွိပဲ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထုိင္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕လည္း [...]
စပါး၊ ပုိးစိမ္းေကာင္နဲ႔ မုိင္းဂရန္႔ပုံျပင္
Posted in Travelogue on November 16, 2010 | 3 Comments »
၁။ တာခ်ီလိတ္ေလဆိပ္ကုိ မနက္ ၁၁နာရီေလာက္ေရာက္တယ္။ အေကာက္ခြန္ျဖတ္တာ နာရီ၀က္ေလာက္ေစာင့္ၿပီး လာႀကိဳေနတဲ့ ဗင္နဲ႔ က်ိဳင္းတုံကုိ ထြက္ခဲ့တယ္။ တာေလေရာက္ေတာ့ ေန႔လယ္စာစားၾကတယ္။ ရာသီဥတုက မေအးေပမယ့္ အပူဓာတ္လည္း လုံး၀မရွိဘူး။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ကုိခင္ေမာင္လည္း တခုခုေသာက္ရေအာင္လို႔ တုိင္ပင္ၾကတယ္။ ဗင္ဆရာႀကီးက ဆာအက္ဒြပ္ မဆုိးဘူးလုိ႔ေျပာတယ္။ ဟုိက္နဲ႔ယွဥ္ရင္ဘယ္လုိေနလဲလုိ႔ ျပန္ေမးၾကည့္ေတာ့ ဟာပုိေကာင္းတာေပါ့ဆရာရဲ႕။ ဟုိက္က အတုေတြမ်ားပါတယ္လုိ႔ ျပန္ေျပာတယ္။ ဆာအက္ဒြပ္ႏွစ္ပက္စီေလာက္ အကုန္မွာ ခ်ဥ္စပ္ေက်ာ္ေရာက္လာတယ္။ ေနာက္တျခားဟင္းေတြ ထပ္ေရာက္လာတယ္။ ဟင္းေတြထဲမွာ ေရွာက္ရြက္ေတြပါတာေတာ့ သတိထားမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ေရွာက္ရြက္မႀကိဳက္ပဲကုိး။ ေဆာစ့္လုိဟာမ်ိဳးေလးေတြ လာခ်ေပးလုိ႔ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ပန္ေထြေဖ်ာ္ဆန္ဆန္ပဲ။ ၾကက္သြန္ျဖဴရယ္၊ ပဲပုတ္ရယ္ ေဆာ့စ္ထဲမွာ ပါတယ္။ စားၿပီးေသာက္ၿပီးေတာ့ ခရီးျပန္စတယ္။ ကားဆရာက ခပ္ေျဖးေျဖးပဲ။ လမ္းက ကုမၸဏီလမ္းဆုိေတာ့ [...]
မုိးကုတ္ (၂)
Posted in Travelogue on March 21, 2010 | Leave a Comment »
ေန႕လည္စာကုိ ရွီလာသိန္း စတုိးေဘးက ထမင္းဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာ စားတယ္။ ဟင္းရံေတြခ်ေပးတာ အေတာ္မ်ားတယ္။ စားေသာက္ၿပီးေတာ့ ခပ္သုတ္သုတ္ပဲ မုိင္းထဲကုိ ထြက္ခဲ့တယ္။ ေက်ာက္တြင္းတူးတဲ့ေနရာပါ။ အေရာင္အားျဖင့္သာ ပူျပင္းတဲ့ ေနေရာင္ေအာက္မွာ မုိင္းတြင္းေတြရွိတဲ့ဆီ တက္ခဲ့တယ္။ အရင္ဆုံးေတြ႕ရတာေတာ့ ပတၱျမားနဂါးဖက္စပ္ကြက္ပဲ။ ေက်ာက္ျဖဴျဖဴေတြ အပုံလုိက္ေတြ႕ရေတာ့ ပထမ ကတၱရာလမ္းေဖာက္ဖုိ႔လုိ ထင္မိတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေက်ာက္ပုံႀကီးေတြဟာ ႏွစ္ထပ္တုိက္၊ သုံးထပ္တုိက္ေလာက္ျမင့္လာတာမို႔ ဒါဟာ ပတၱျမားထုတ္တာနဲ႔ ပတ္သက္မွာပဲလုိ႔ သိလုိက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ မုိးကုတ္မွာ ေက်ာက္တြင္း၊ ေျမတြင္းႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္း၊ အခုလာတာ ေက်ာက္တြင္းလုိ႔ ေခၚေၾကာင္း၊ ေက်ာက္ခဲထဲမွာ ကပ္ေနတဲ့ ပတၱျမားကုိ ခြဲထုတ္ရတာ၊ ေျမတြင္းကေတာ့ ေျမႀကီးတြင္းထဲက ပတၱျမား၊ နီလာကုိ တုိက္ရုိက္ေတြ႕ရတာလုိ႔ သိရတယ္။ ေတာင္ထိပ္ဘက္က ကုမဏီ တစ္ခုရဲ႕ ေက်ာက္မိုင္းတခုထဲကုိ ၀င္ခဲ့ၾကတယ္။ ပါလာတဲ့အဖြဲ႕ေတြကေတာ့ [...]
မုိးကုတ္ (၁)
Posted in Travelogue on March 15, 2010 | 1 Comment »
ေန႔လည္စာကုိ ၂၃လမ္းနဲ႔ ၈၄လမ္းေထာင့္က ရွမ္းလက္ရာမွာ စားၾကတယ္။ အသားဟင္းေတြစုံေပမယ့္ ဂ်ဴးဖူးေၾကာ္ကုိပဲ တခုတ္တရျဖစ္မိတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကားဂိတ္ (ေရႊႀတိဂံတကၠစီဂိတ္)သြားတယ္။ မိုးကုတ္ကုိ တစ္ေယာက္ တစ္ေသာင္းခြဲတဲ့။ စီးလုံးငွားရင္ ေလးေသာင္းေျခာက္ေထာင္။ က်ံဳးအေရွ႕ဘက္ကုိပတ္၊ အမ္စီဒီစီတံဆိပ္နဲ႔ ဆုိင္းဘုတ္ေလးေတြအမ်ားႀကီးေတြ႕ရတယ္။ နန္းၿမိဳ႕ရုိးကေတာ့ ႏွစ္ႏွစ္ရာနီးပါးသက္တမ္းနဲ႔ အညီ အုိမင္းေဟာင္းႏြမ္းေနရဲ႕။ ပလတ္စတစ္ခုံေလးေတြခ်ထားတဲ့ လမ္းေဘးဆုိင္ေလးေတြ က်ံဳးေဘးမွာေတြ႕တယ္။ ညေနခင္းအတြက္ျပင္ဆင္ပုံပဲ။ အခုလုိ ေန႕လည္ ၂နာရီအခ်ိန္မွာေတာ အားလုံး တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ကပ္။ မႏ ၱေလးေတာင္ကုိ ရိပ္ခနဲျမင္ၿပီး ျဖဴေရာ္ေရာ္ ကြင္းျပင္ထဲ ေရာက္ခဲ့ တယ္။ ေအာင္ေျမသာစံၿမိဳ႕နယ္က ထြက္ေတာ့ မတ ၱရာၿမိဳ႕နယ္ထဲေရာက္သြားတယ္။ လမ္းေတြက BOT (Built-Operate-Transfer)နဲ႔ေဆာက္ထားတာ။ ကားဆရာကလက္ထဲမွာ ပုိက္ဆံကုိ အသင့္ကုိင္ထားတယ္။ တစ္ဂိတ္ေပးၿပီးတာနဲ႔ ေနာက္ဂိတ္အတြက္ တစ္ရြက္ရယ္ဒီပဲ။ တစ္လမ္းလုံးဘယ္ေလာက္ကုန္သလဲဆုိေတာ့ ငါးေထာင္ေလာက္ရွိတယ္လုိ႔ [...]
