Feeds:
Posts
Comments

နာေရး

 

လူတစ္ေယာက္ ဆုံးၿပီ

ဘယ္သူဆုံးတာလဲ

အီကူရာက ေျပာလုိက္တယ္

ငါ့အေမဆုံးတာ

 

ေနာက္ဘက္မယ္ ေခြးတစ္ေကာင္ငုိေန ဆာတယ္ဗ်ဆိုၿပီး ေျပာေနပုံပဲ

ေရွ႕ဘက္မယ္ လူတစ္ေယာက္ငိုေန ငါသူနဲ႔မခြဲႏုိင္ဘူးဆုိၿပီး ေျပာေနပုံပဲ

ဒါေပမယ့္ ဧပရယ္လႀကီး ခ်ယ္ရီေတြပြင့္တယ္

ႏွင္းေတြ ႐ုတ္တရက္ က်လာတယ္

လူတစ္ေယာက္ ဆုံးတယ္

လူတစ္ေယာက္ဟာ ေနာက္တစ္္ေယာက္ဆီက ခြဲခြာသြားတယ္

 

ကာအုိ႐ူက ေျပာတယ္

လွမ္းယူလုိက္ဦး

ဒီမွာ နင္တို႔အတြက္ ဘီယာ၀ယ္လာတယ္

ဟုိဒီ ျပန္႔က်ဲေနတဲ့ ေရႊေရာင္မ်က္ရည္ေတြ အျပည့္

ဒီည မအိပ္ျဖစ္ဘဲ

ငါတို႔ေတြ လန္းေနပုံမ်ား

 

စားတဲ့ကိစၥ ၿပီးေတာ့

ငါတို႔ အျပင္ထြက္ၿပီး ကၾကတယ္

ေယာက်္ားေတြက ကုိယ္ေအာက္ပုိင္းတစ္၀က္ေလာက္က စ မူးၾကတယ္

ဒါေပမယ့္ မူးေနတဲ့ ေအာက္ပိုင္းတ၀က္နဲ႔

မမူးတဲ့ အေပၚပိုင္းတစ္၀က္အၾကားမယ္

ငါေတာ့ျဖင့္ မမူးေသးဘူးေျပာလုိ႔ရတယ္

ၾသတစ္ေျပာတာ ငါနားေထာင္တယ္

ေသသြားရင္ မူးသြားလုိ႔ မရေတာ့ဘူး

တစ္ေယာက္ေယာက္ ေသေတာ့မွာ ၾကည့္ေနရင္းလည္း

ခင္ဗ်ား မူးလို႔မရဘူး

 

ဒါေပမယ့္ ေခြးတစ္ေကာင္ကေတာ့ တစ္ဘာသာေပါ့

ဆာတယ္လုိ႔ ေျပာရင္

ငါကေတာ့ ေခြြးဆုိလည္း စားစရာ မ်ားမ်ားစားစားေပးလုိက္တာပဲ

လူဆုိလည္း ဒီလုိပဲ

စိတ္မပါ့တပါ့နဲ႔ေတာ့ စားစာရာေတြ ဘယ္ေတာ့မွ မေပးဘူး

ဒါေပမယ့္ လူတစ္ေယာက္ ဆုံးတဲ့အခါ

ငါနည္းနည္းပဲ ေပးမယ္

ငါ့ပုိက္ဆံအိတ္ထဲရွိတာေရမယ္

ဒီညစားဖို႔ ခ်န္ထားမယ္

ၿပီးရင္ ကူေငြနည္းနည္း ထည့္မွာေပါ့

 

လူတစ္ေယာက္ ဆုံးၿပီ

ဧပရယ္ ေရာက္ၿပီ

မီးဖုိခန္းထဲမယ္ ေပၚဦးေပၚဖ်ားအာလူးေတြ ျပဳတ္ထားတဲ့အနံ႔ရလာၿပီ

မုန္ညင္းစိမ္းေတြဆီက မီးအစိမ္းေရာင္ ေတာက္ေန

စားခ်င္ေသာက္ခ်င္စိတ္က ျပင္းျပင္းျပျပ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ တုိးလာ

တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ အိပ္ပစ္လုိက္ခ်င္တဲ့စိတ္ေရာေပါ့

လူတစ္ေယာက္ တကယ္ ဆုံးၿပီ

အီကူရာရဲ႕ အေမဟာ လုံး၀ကုိ

ကြယ္ေပ်ာက္သြားၿပီ

 

မူရင္းကဗ်ာဆရာ = Kazuko Shiraishi

မူရင္းကဗ်ာ = A Person Dies

မူရင္းဘာသာ = ဂ်ပန္

အဂၤလိပ္ဘာသာ ျပန္ဆုိသူ = Yumiko Tsumura

အဘုိးသုိ႔

 

၁။

တေနရာရာမယ္
မတ္စိဟာ ေမးေစ့ေအာက္ကေန ေလွ်ာက်ခဲ့

သစ္ရြက္ေတြကလည္း အစိမ္းေရာင္
ရြာေနတဲ့မုိးကလည္း ျဖဴေရာ္ေရာ္ ညစ္တစ္တစ္

ကမ္းစပ္မယ္ တစ္ေယာက္တည္း
ဒီေနရာမယ္ ဘာမ်ားမတူတာရိွလဲေတြးေန

 

 

၂။

အဘိုးဟာ
အိမ္ေဖာ္မေလးရဲ႕ ႏိုသီးေခါင္းကို
ျခင္ဘက္တံအကြက္ထဲထည့္
ပါဝါကို ဖြင့္လိုက္ဖူးတယ္

သံတံခါးကို ေနာက္တခါဟလိုက္ေတာ့
အဘိုးအဝတ္အစားေတြ အကုန္
ေလာင္ႂကြမ္းၿပီး
ဝါပ်စ္ပ်စ္ အရည္ေတြ တလက္လက္
ေအာက္က အဘိုးမဟုတ္တဲ့ ေနာက္(အဘုိး/အဘြား/အေဖ/အေမ/သား/သမီး/ေျမး/ျမစ္)တေယာက္ေပၚ စီးက်သြားတယ္

 

သဲ

 

နင္ကေတာ့ မသိဘူးေပါ့့ ငါ ညည ႏုိးႏုိးေနတတ္တာ

အေမွာင္ထဲမယ္ ငါ အၾကာႀကီး လွဲေန

ငါ့ေဘးမယ္ ေခြးတေကာင္လုိ နင္အိပ္ေမာက်ေနတာ နားစြင့္ေနမိ

အရိပ္နဲ႔ ေရာင္ျပန္ဟပ္တာေတြ ျမင့္တက္လာရာ

ေႏွးေကြးေရျပင္ရဲ႕ ကမ္းေျခမယ္ တိတ္တဆိတ္ လိပ္ျပာေတြ

ညတုံးကေတာ့ အိပ္ေနရင္းနဲ႔ နင္ေရရြတ္တယ္

ညဥ္းသလိုလုိမ်ိဳးပဲ နံရံတစ္ခုအေၾကာင္း

နင္တစ္ေယာက္တည္း ျမင္ေနရ ခပ္လွမ္းလွမ္းမယ္ တလက္လက္နဲ႔

ပင္လယ္ဘက္ဆီ မ်က္ႏွာမူထားသတဲ့ တြယ္ဆင္းသြားဖို႔ကလည္း ျမင့္လြန္းသတဲ့

ငါ ခပ္ရႊင္ရႊင္ေျပာလုိက္မိတယ္ စိတ္ေအးေအးထား

အဲေလာက္လည္း မျမင့္္ပါဘူး ငါတို႔ ဆင္းသြားလုိ႔ရတယ္

နင္ကေမးတယ္

ေအာက္ဘက္ ဆင္းလုိက္ရင္ သဲေတြလား ဒါမွမဟုတ္

ေက်ာက္တုံးမည္းမည္းေတြလား

သဲေတြလို႔ ငါ ေျဖလုိက္တယ္ သဲေတြ

နင့္အိပ္မက္ထဲမယ္

ငါတို႔အတူ ခုန္ခ်ခ်င္လည္း ခ်ျဖစ္လိမ့္မေပါ့

 

မူရင္းကဗ်ာဆရာ = Fabio Pusterla

မူရင္းကဗ်ာ = Sand

မူရင္းဘာသာ = အီတလီ

အဂၤလိပ္ဘာသာ ျပန္ဆုိသူ = Damiano Abeni and Moira Egan

 

 

သတိရကို ရမွျဖစ္မယ္ဆိုတဲ့ အရာအားလုံးကုိ

သတိတရ ျဖစ္ေနေစ့မယ္ရယ္လုိ႔ုု႔ ငါဆုံးျဖတ္ထားတယ္

ဘာလုိ႔မ်ား အဲဒီလို ခံစားမိသလဲေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး

ဒါေပမယ့္ ေဆာင္းတစ္ညသား

ငါ ကားကုိ အသားကုန္ေမာင္းၿပီး

တိုက်ိဳကေန အေနာက္ဘက္ထြက္တဲ့ ဟိုက္ေ၀းလမ္းအတုိင္း

ေသခါနီး အေမ့ကုိေတြ႕ဖို႔ ကသုတ္ကရက္ထြက္လာ

ဒါေပမယ့္ ကားေတြပိတ္ေတာ့

အခ်ိန္ေတြပုပ္ရ

ေနာက္ဆုံးေတာ့ ကားက်ပ္္တဲ့ထဲက လြတ္လာ

ငါျဖတ္လာခုိက္

ေရဒီယုိ တာ၀ါတိုင္ဟာ

သူ႕ထိပ္က ခရမ္းေရာင္မီးအလင္းနဲ႔ ညေကာင္းကင္ကုိ အဆန္းတၾကယ္ စြန္းထင္းေစတယ္

င့ါဟန္းဖုန္းက ရုတ္တရက္ ထျမည္

ငါကားကုိ လမ္းေဘးခ်ရပ္လိုက္တယ္

အေမဘယ္အခ်ိန္မွာ ဆုံးသြားတယ္ဆိုတာ လွမ္းေျပာတဲ့ အမ်ိဳးတစ္ေယာက္ အသံၾကားရ

ေနာက္ေတာ့ ငါသတိထားလုိက္မိတာ

ဆီတင္ကားႀကီးတစ္စီး

လက္မနည္းနည္းေလာက္ပဲ ကြာမယ္

ငါ့ကားကုိ ေက်ာ္သြား

လမ္းမရဲ႕တစ္ဘက္မယ္

မီးေတြထိန္ေနေအာင္ထြန္းထားတဲ့ ကြန္ဗင္နီးယင့္စတုိးထဲ

လူေတြ ဟုိဒီသြား မဂၢဇင္းေတြေလွ်ာက္လွန္ေနၾက

သူတို႔ေခါင္းေတြ ယင္ေခါင္းနဲ႔ေတာင္ တူေသး

ငါ့ဘက္ျခမ္းလမ္းမေတာ့

ညဘက္ပိတ္ထားတဲ့ ေဂါက္သီးေလက်င့္ေရးကြင္းထဲ

ျမက္ခင္းေပၚ ေဂါက္သီးေတြ တလက္လက္

အေမွာင္ထဲေမ်ာေနတဲ့ ျပဒါးအစက္ေတြလုိလုိ ဘာလုိ

သတိရကို ရမွျဖစ္မယ္ဆိုတဲ့ အရာအားလုံးကုိ

သတိတရ ျဖစ္ေနေစ့မယ္ရယ္လုိ႔ုု႔ ငါဆုံးျဖတ္ထားတယ္

တမ်ိဳးေျပာၾကည့္ရရင္

အဲဒီတခဏမယ္ ငါ့ခ်က္ႀကိဳး လက္က်န္အစအနေလး ေပ်ာက္သြား

ကမၻာႀကီးထဲ ဒါမွမဟုတ္

စၾကာ၀ဠာထဲ အေသအခ်ာ ျပဳတ္က်သြား

ေနာက္တစ္မ်ိဳးေျပာရရင္

အဲဒီခဏဟာ

ဒုတိယအႀကိမ္ ဖြားျမင္တာမ်ားလား

ငါ့ကုိ ေက်ာ္တက္သြားတဲ့ အေအးခန္းကားလုိ

အဲဒါက ငါ့ကုိ ခ်န္ထားခဲ့ေပမယ့္

အဲဒီေနာက္က စပို႔တ္ကားတစ္စီး လုိက္သြား

တခါ ထရပ္ကားတစ္စီး ထပ္လုိက္သြား

ေနာက္ေတာ့ ငါ့ကဗ်ာစာသားေတြ ထြက္လာေတာ့တာပဲ

အဲဒီမယ္ သံေခ်းနဲ႔ မိႈေတြ

အဲဒီမယ္ ၀ိဉာဥ္ဆီက ခြဲသြားတဲ့ အရိပ္

အဲဒီမယ္ အထြတ္အထိပ္ လိင္စိတ္ အေရာင္းသမား

ေလကာမွန္ကေနအေပၚဘက္ လွမ္းၾကည့္လုိက္

ေကာင္းကင္မယ္ ေရဒီယုိတာ၀ါတုိင္ရဲ႕ အေပၚဘက္မယ္

ၾကယ္တခ်ိဳ႕ လက္ေန

သူ႕ရဲ႕ထိပ္ကေန

ခရမ္းေရာင္ တလက္လက္က ငါ့ကုိ ျပဴးျပဲစုိက္ၾကည့္ေနတဲ့

ေရဒီယုိတာ၀ါတုိင္ေပါ့

အေရာင္က ပုိပုိစူးလာသလားပဲ

အလင္းဖ်ာေနပုံက

မနက္ျဖန္ရဲ႕ တုံဏွိဘာေ၀ျဖစ္မႈ

ဒါမွမဟုတ္ မနက္ျဖန္ရဲ႕ ကေယာက္ကယက္ျဖစ္မႈကုိ

နမိတ္မရွိ နမာမရွိ ေၾကျငာခ်က္ထုတ္ေနသလုိလုိ

ခရမ္းေရာင္မွ မွတ္ေလာက္သားေလာက္ျဖစ္ရတဲ့ ခရမ္းေရာင္

သတိရကို ရမွျဖစ္မယ္ဆိုတဲ့ အရာအားလုံးကုိ

သတိတရ ျဖစ္ေနေစ့မယ္ရယ္လုိ႔ုု႔ ငါဆုံးျဖတ္ထားလိုက္တယ္

၁ – orgasm

မူရင္းကဗ်ာဆရာ = Kiwao Nomura

မူရင္းကဗ်ာ = On Prose

မူရင္းဘာသာစကား = ဂ်ပန္

အဂၤလိပ္ဘာသာ ျပန္ဆုိသူ = Forrest Gander and Kyoko Yoshida

December

 

 

ေနာက္ဆို

ကိုမပါေတာ့ဘူးနွင္းေရ

 

အနီေရာင္ဟာ ပူတယ္

အဲ့စာေၾကာင္းက ဘာသာျပန္လိုက္မွ

မူလအဓိပၸါယ္ကို ေရာက္ပါလိမ့္မယ္

 

အျပင္မွာ ဘယ္လိုေနလဲ

လြမ္းတဲ့အခါ

ေျခဖ်ားေလးေတြ

ကုပ္သြားေသးလား

 

ဟုတ္ပါတယ္

အလင္းေရာင္ဟာ

အဲ့ကြဲေၾကာင္းေလးထဲက ဝင္လာတာ

 

ငွက္တစ္ေကာင္ပုံဆုိၿပီး ဆြဲလုိက္တယ္ တကယ္ေတာ့ အဲဒါ ငွက္ရဲ႕ ပ်ံသန္းျခင္းပဲ၊ ငွက္ေတာင္ မပါေသးတဲ့ ပ်ံသန္းျခင္းေပါ့၊  ငွက္နဲ႔အတူ ႀကီးျပင္းလာတဲ့ ပ်ံသန္းျခင္း၊ ပ်ံသန္းျခင္းရဲ႕ လိႈင္းေတြထဲမွာပဲ ငွက္ဟာ ႏြမ္းလ်လာ၊ ပ်ံေနတဲ့ ငွက္တေကာင္ပုံ ငါမဆြဲပါ၊ ပ်ံသန္းျခင္းကသာ သူ႕ဟာသူဆြြဲသြားတာ၊ ငါလား၊ ငါကေတာ့ ငါ့ကုိယ္ငါ ဘုရားသခင္လုိလုိ ဘာလုိလို၊ ေလနဲ႔ မွတ္ဉာဏ္အတြက္သာ ေတးခ်င္းဖြဲ႕လုိ

 

မူရင္းကဗ်ာဆရာ = José Mármol

မူရင္းကဗ်ာ = sketch of flight

မူရင္းဘာသာ = စပိန္

အဂၤလိပ္ဘာသာမွ ျပန္ဆုိသူ = Erica Mena

ညေန

 

မုိးေတြ ပန္းပြင့္ရဲ႕႐ုိးတံလုိ ရြာတယ္။

မုိးေရထုနဲ႔ တိုးမိသြားတဲ့ အင္းဆက္ေတြ သစ္ရိပ္ေအာက္ ခုိေန။

နံရံတ၀ုိက္ အုံဖြဲ႕ရင္း ေလညႇင္းသဲ့သဲ့ကုိ အာ႐ုံခံေနၾကတယ္။

အသံဗလံေတြကုိ ေနကသတ္ပစ္လုိက္တယ္၊ လိႈင္းေတြ။

ငါ့အ႐ိုးစုက အဲဒီအေပၚ ပန္းျဖဴျဖဴေတြ ထားေပးလုိက္တယ္။

အေတြးေတြေၾကာင့္ အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေနရတဲ့ငါးဟာ ကမ္းပါးယံကုိ တြယ္တက္ေနတယ္။

 

မူရင္းကဗ်ာဆရာမ = Sagawa Chika

မူရင္းကဗ်ာ = Afternoon

မူရင္းဘာသာ = ဂ်ပန္

အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္ဆိုသူ = Sawako Nakayasu