Feeds:
Posts
Comments

က်ေနာ္ဟာ
ကြၽန္ေတာ္ဆိုတဲ့ ကမၻာမွာ
အလံုပိတ္ေနထိုင္သူတစ္ေယာက္
က်ေနာ့္နာက်င္မႈေတြ
ေလဟာနယ္ထဲလြင့္သြားမွာစိုးလို႔
ကြၽန္ေတာ္ဟာ အခြံမာသစ္သီးတလံုးလိုျဖစ္ခဲ့
ကြၽန္ေတာ့္ကို လာေခါက္လည္း
ကြၽန္ေတာ့္မွာ ဖြင့္စရာတံခါးမ႐ွိ
ေခ်ာင္းၾကည့္ေပါက္ကေလးဆိုေပမယ့္
ေဟာ္လိုဂစ္တာေပါက္ထဲက ထြက္လာတဲ့
ပိုးဟပ္တေကာင္လိုပဲ
ေလာကကို က်ေနာ္ေငးတယ္
ကြၽန္ေတာ္ဟာ အေမွာင္လို႔ ထင္စရာ႐ွိေပမယ့္
က်ေနာ္ ထြန္းညႇိထားတဲ့ မီးအိမ္ကေလးေတြနဲ႔
က်ေနာ္ ဟာမိုနီလိုက္ေနတဲ့ သီခ်င္းနဲ႔
က်ေနာ္/ကြၽန္ေတာ္ဟာ
ေတာက္ပသာယာတယ္ယူဆလို႔
က်ေနာ္ဟာ ကြၽန္ေတာ္ထဲမွာပဲ
အလံုပိတ္။

ပီမို
၁၂၀၂၂၀၁၇

တေစၦ (၄)

ေနာက္တခါ သံ၀ါသ ျပဳေနစဥ္ လွမ္းျမင္တယ္

က်ေနာ္႕ဆီ လာတာဟုတ္ပုံမရ

တံခါးေတြ အကုန္ပိတ္ထားတဲ့အခန္းကုိ

လမ္းလုိ ျဖတ္သြားတယ္

-မဆ

 

 

မင္းလည္းအိပ္စက္သြားေတာ့မွ ငါလည္း ငါ့ကမၻာႀကီးကုိ ျပန္လည္ရရွိလိမ့္မယ္

ဘာသာတရားရဲ႕ industry code ဟာ ၉၁၉၄ ျဖစ္တယ္

ငါတို႔အခါခါ ၾကံဳခဲ့ပါၿပီ ေမွာင္ရာက ျပန္လင္းလာတဲ့အခါ အလင္းဟာပုိလင္းလာတယ္ဆုိတာ

သံသယျဖစ္ဖြယ္ရွိသူ၏ မ်က္ႏွာကို ပုံၾကမ္းေရးဆြဲေပးရသူအား ငွားရမ္း၍ သင္မွတ္မိေသာ သစ္ပင္တစ္ပင္၏ပုံကုိ ေရးဆြဲပါေစ

ပ်ံလုိ႔ရတဲ့လူတုိင္းကုိ ပ်ံခုိင္းဖို႔ မသင့္ေတာ္ေၾကာင္းကုိျဖင့္ အေလးအနက္ သတိျပဳေစလုိပါသည္

 

-မဆ

24/7

ေဖ့စ္ဘြတ္မယ္ ဖရင္းတစ္ေယာက္က နတ္သမီးတံဆိပ္ ယမ္းမီးျခစ္ဘူးေလး တင္ထားတာေတြ႕ေတာ့ စတုိးဆုိင္မယ္ ကုိယ္၀ယ္ေနက် ပစၥည္းေလးေတြ မတင္ေတာ့တဲ့အခါ ၾကံဳရတဲ့ ခံစားမႈအေၾကာင္း The Map and Territory ထဲမယ္ ၀ဲလဘက္္ေရးဖူးတာကုိ သြားသတိရတယ္

စတိုးဆုိင္ဆုိရာမွာလည္း သူတို႔ဆီက ေ၀ါလ္မတ္လုိ ဆုိင္ခြဲေပါင္း ရာေထာင္ခ်ီ ဖြင့္ထားတဲ့ဟာႀကီးေတြေပါ့ေလ အဲဒီမွာ သိပ္အေရာင္းမသြက္ (သူတို႔ေက်နပ္ေလာက္ေအာင္ အေရာင္းမသြက္)တဲ့ ပစၥည္းတစ္ခုဟာ စင္ေပၚကေန မၾကာခင္ အရွင္းခံရမယ္ ေစ်းကြက္ကေန ေပ်ာက္သြားမယ္ အဲဒီတံဆိပ္ေလးမွ အဲဒီပုံစံေလးမွဆုိၿပီး အဲဒီပစၥည္းမွ ပစၥည္းစြဲစြဲလမ္းလမ္း သုံးတတ္တဲ့သူကေတာ့ ေဆြးေပေတာ့ပဲတဲ့

ေသာက္ႀကီးေသာက္က်ယ္ ေျပာေၾကးဆုိရင္ေတာ့ ကက္ပီတယ္လစ္ဇင္က အင္ဒီဗီဂ်ဴရယ္အျဖစ္ကုိ ေသးသိမ္သထက္ ေသးသိမ္ေအာင္ ခ်ံဳ႕ပစ္ေနတာတို႔ဘာတို႔ ေျပာရလိမ့္မယ္ တစ္ဦးခ်င္းေရြးခ်ယ္မႈေတြက က်ဥ္းေျမာင္းသထက္ က်ဥ္းေျမာင္းလာတာေတာ့ အမွန္ပဲ

အခုဆုိရင္ ရန္ကုန္မွာ ေျမညီထပ္၀ယ္ အိမ္ဆုိင္ဖြင့္ၿပီး တသက္လုံးထုိင္စားလုိ႔ရတယ္ဆုိ႐ုိးရွိတဲ့ ေတာသေဌးအိပ္မက္ဟာ တြင္တီေဖာဆဲဗင္းစတိုးေလးေတြရဲ႕ ၿခိမ္းေျခာက္မႈကုိ ခံေနရၿပီ မဟုတ္လား  စူပါမားကက္ဆုိင္အႀကီးအေသးေတြရဲ႕ တြင္က်ယ္လာမႈနဲ႔အတူ သူတို႔ရဲ႕ ဆပ္ပလုိင္ယာစာရင္းမွာ မ၀င္တဲ့ ကုန္စည္အမည္ေတြဟာ တျဖည္းျဖည္း ထုတ္လုပ္မႈ ရပ္တန္႔သြားရတာမ်ိဳး ဒီမွာလည္းလည္း ျဖစ္လာႏုိင္ၿပီေလ

အဲလုိဆုိင္ေတြရဲ႕ က်ယ္ျပန္႔လာမႈနဲ႔အတူ ေနာက္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ တခ်ိဳ႕ ကုန္စည္အမ်ိဳးအမည္ေတြအတြက္ ကုန္အမွတ္တံဆိပ္တမ်ိဳးပဲ ေရြးလုိ႔ရတာမ်ိဳးေတာင္ ျဖစ္လာႏုိင္တယ္ ခုေတာင္ ေပါင္မုန္႔ဆုိရင္ ပူစီ အခ်ဥ္ထုပ္ဆုိရင္ ေဆြမ်ိဳးေမ့ ဒိန္ခ်ဥ္ဆုိရင္ ဒတ္ခ်္ေမးဆုိတာမ်ဳိး ျဖစ္စျပဳေနပီေလ

ၾကာလာရင္ အဲဒီ တြင္တီဖုိးဆဲဗင္းစတိုးဆုိင္အတြဲေတြမွာ မတင္တဲ့ တျခားကုန္အမွတ္တံဆိပ္ ေတြဟာ နတ္သမီးတံဆိပ္ မီးျခစ္ဘူးလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘ၀ထဲက ထြက္သြားၾကရလိမ့္မယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလည္း သူတို႔ကုိ ဂၽြန္ပေလးယားစပယ္ရွယ္ကုိ ေမ့သလုိမ်ိဳး ေမ့သြားၾကလိမ့္မယ္ထင္တယ္

-မဆ

 

ဘယ္သူမွ မဖတ္လဲေရးေနမွာပဲဆုိတဲ့

ကဗ်ာဆရာဟာ ဘုရားေက်ာင္းေဘးက အဖီေလးထဲ တိတ္တဆိတ္ ကြယ္လြန္သြားခဲ့တယ္

သူမရဲ႕ အသားကပ္ ေဘာင္းဘီမ်ားကုိ ျပန္လည္ေရာင္းခ်ရင္းျဖင့္ပင္

က်န္ရွိသည့္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္အတြက္ စား၀တ္ေနမႈ ဖူလုံခဲ့၏

ေနေရာင္ေအာက္မွာထက္ လေရာင္ေအာင္မွာ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ ပုိၾကိဳက္တယ္

လုိ႔ က်ေနာ့္ကုိ ေျပာခဲ့တာ အဲဒီျမင္းေပါ့

အေမွာင္ထဲမွာ လက္ကုိ တိတ္တဆိတ္ အတင္အခ်ျပဳလုပ္ေနစဥ္

ရဲမ်ား၀င္ေရာက္လာၾကသည္ သုိ႔မဟုတ္ ျမစ္ေရမ်ား ႀကီးမားလာခဲ့သည္

 

-မဆ

(၁)
ရာသီဥတုက သိပ္ မေကာင္းဘူး။ နယ္ဘက္မွာ မိုးရြာတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ေဆာင္းတြင္းၾကီး မိုးရြာတာ ဘာဆန္းလဲ။ ၾကံဳေနရတာပဲ။ ရာသီဥတု မေကာင္းတာေတာ့ မဟန္ဘူး။ မေန႔ကတည္းက မေကာင္းတာ။ မေကာင္းတာကို ဖြဲ႕ဖြဲ႕ႏြဲ႕ႏြဲ႕ ေျပာလည္း ေကာင္းလာမွာမွ မဟုတ္တာ။ ဒီမွာ ေဆာင္းရယ္လို႔လည္း ပီပီျပင္ျပင္ မရွိေတာ့ဘူး။ ဒါလည္း ၾကာျပီပဲ။

(၂)
မေန႔က ခ်င္းတြင္း စာေစာင္ ၀ယ္ခဲ့တယ္။ မဂၢဇင္း ထင္တာ။ မဟုတ္ဘဲ စာေစာင္ ျဖစ္ေနေတာ့ အံ့ၾသစရာ။ ဘယ္လို သိမ္းရမယ္ မသိဘူး။ သာလာယံ ဆိုတဲ့ အသံုးေတာ့ ၾကိဳက္တာပဲ။ ခ်င္းတြင္း သာလာယံ။ ၁၅၀၀ ေပးရတယ္။ ဟိုအရင္ မဂၢဇင္း တစ္အုပ္ တန္ဖိုးပါပဲ။ ကိုတာ ရွိေနေသးလို႔ ခ်င္းတြင္း ျပန္ဖတ္ရတယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာ။ မဆီမဆိုင္ အေတြးအျမင္ကို သတိရတယ္။ အေတြးအျမင္ မရွိေတာ့ဘူး။ မရွိေတာ့ဘူး ဆိုတာ စာအုပ္ ဆက္ထြက္တာ၊ မထြက္တာနဲ႔လည္း မဆိုင္ဘူး။ ထားပါေတာ့။ မရွိျခင္းေတြ သိပ္မ်ားလာတာ မေကာင္းဘူး။

(၃)
ေျပာရရင္ မႏွံ႔စပ္တာလည္း ပါတာေပါ့။ ဘယ္ေနရာမွာ ဘာရွိတယ္၊ ရွိတာကို ဘယ္လို ရွာရမလဲဆိုတာ မသိေတာ့တာ။ ေအာင္ခ်ိမ့္ရဲ႕ သမိုင္းဆိုင္ရာ ရုပ္၀ါဒက ကဗ်ာ ျဖစ္တယ္လား။ “ဒါေပမဲ့ က်မ ကိုေအာင္ခ်ိမ့္ကို ေမတၱာ မမွ်ႏိုင္ပါ”… ဟု….။ တစ္ေၾကာင္းထဲပဲ။ စကားေတြ အမ်ားၾကီး ေျပာခ်င္တာ ျဖစ္မယ္။ ေျပာစရာေတြ သိပ္မ်ားရင္ ဘာမွ မေျပာ ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဘာမွ မေျပာတာပဲ ေကာင္းပါတယ္ေပါ့ေလ။ ေအာင္ခ်ိမ့္ ကဗ်ာ ဖတ္ရတာ မဆလေခတ္ အေငြ႕အသက္ ရတယ္။ ဆိုင္ဆိုင္ မဆိုင္ဆိုင္ေပါ့ေလ။ ေခတ္ၾကီးတစ္ခုလံုး ခလုတ္တိုက္မိသလိုမ်ိဳး။ အခုက် ကၽြံက်သြားတာ။ ႏုတ္မရ။

(၄)
ဒါနဲ႔ပဲ ျငိမ္းေက်ာ္ကို သတိရသြားတယ္။ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ အနာဂတ္ကို ယံုၾကည္သူမ်ား အတြက္ဆိုလား။ စာအုပ္ ျပန္ရွာၾကည့္ရမယ္။ အလြမ္းကေလးေတြ မေဆြးမီ မေ၀းပါရေစနဲ႔တဲ့။ ၀တၳဳတို တစ္ပုဒ္ ေခါင္းစဥ္။ လြမ္းတာေတြ ၾကာရင္ ေဆြးသြားမယ္။ ျပီးရင္ ေ၀းသြားမယ္။ မေ၀းပါရေစနဲ႔ေပါ့ေလ။ အဲဒါလည္း မဆလေခတ္ သရုပ္မွန္ပဲ။ ဘယ္ႏွယ့္ၾကီး မဆလေတြ ေခါင္းထဲ ၀င္ေနပါလိမ့္ေပါ့။ ေရတြင္းကုန္းက ငတံုးေတြ အေၾကာင္း ျမင့္သန္းေရးတယ္။ ဘာမွ ထူးျခားတာ မရွိဘူး။ အရင္အတိုင္းပဲ။

(၅)
အခုလား။ ေမာင္တင္ျမေပါ့။ အိမ္ျပန္ၾကစို႔လား ဂ်ိမ္းေရ…ေပါ့။ ျပန္စရာ အိမ္ေတာ့ မရွိဘူး။ ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္မွန္း မသိ ေျပာခဲ့ၾကတာပဲ။ ဂိုေဒါ့ကို ေစာင့္ခ်င္လည္းေစာင့္။ အခ်ိန္ကုန္တာ ျမန္တယ္။ ၾကည္ေအး မရွိေတာ့ဘူး။ တင္မိုး ျပန္လာတယ္။ အသက္ေတာ့ ပါမလာဘူး။ ဘယ္ေခတ္ေရာက္ေရာက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔ဆို လမ္းပိတ္ ကစားၾကတာပဲ။ ေအာင္ေက်ာ္စည္ေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္ျပီလဲ။ ခင္ဗ်ားတို႔ကို စိန္ေခၚတယ္။ အဲဒါလည္း မဆလေခတ္ကပဲ။

(၆)
ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းသာ ေျပာၾကပါေလ။ စိတ္ခ်မ္းသာရပါတယ္။

– ဇန္န၀ါရီ ၃၊ ၂၀၁၇။

ေတာေက်ာင္းဆရာ

အလြမ္း
သင့္ရာသို႕ သင္သည္လည္း ေရာက္ရွိသြား
အခ်ိန္အခါေနာက္မွာ ေဖာ္ျပရန္ မရွိေတာ့
ဒီဇင္ဘာမွာ ႏွင္း က်ခ်င္က်မယ္ ႏွင္း မက်ခင္
ႏွင္း က်ခ်င္မွ က်လိမ့္မယ္ ေလထု အစိုင္အခဲအတိုင္း
ကိုယ္သြားရာ ကိုယ္ပါသြားသမွ် ကိုယ္သာ လိုရာ
ဆိုက္ကပ္စိတ္ကူးမွန္သမွ် ကပ္ဆိုက္သြားတတ္တာ
ေလခိုေနတဲ့ ႏွလံုးခုန္သံ ၾကံဳကို ၾကံဳျဖစ္မယ္
ေျခခ်င္းလိမ္အိပ္မက္ေတြ စကားျပီးေတာ့ စကား
ေျမာက္ျပန္ေလတိုက္ခတ္ခ်ိန္ ညတာရွည္တယ္။

ေတာေက်ာင္းဆရာ
ဒီဇင္ဘာ ၁၆၊ ၂၀၁၁ခုႏွစ္။