Feeds:
Posts
Comments

(ဘာသာစကား)

 

အေရျပားနဲ႔ ဖုံးထားတဲ့ ဒဏ္ရာတစ္ခုလုိ ငါႏြမ္းနယ္

အေရျပားဟာ စိတ္ခ်ရတဲ့ ေစာင္လုိပဲ

ဒဏ္ရာေတြ အိပ္ပေဟ့ဆုိတာနဲ႔

တည္ေပ့ဆိုတဲ့ကတိလုိ အျမဲေရာက္လာ

 

ျဖစ္ႏုိင္မယ္ဆုိ လြင့္ေနတဲ့ ရြက္ေၾကြလုိ အလြတ္ပဲ ငါႏြမ္းနယ္ခ်င္

 

ငါ့ေၾကကြဲမႈဟာ တည္ၿငိမ္..ၿပီးေတာ့..ေတာင္ေလာက္လည္း ျမင့္ရဲ႕

ရွည္လ်ားတဲ့အကြာအေ၀းေတြကုိ ေငးေန

အဲဒီကုိ ေရာက္ေတာ့ မေရာက္ႏုိင္ဘူးေပါ့

 

ၾကက္ဥေမႊေၾကာ္လုိပဲ ငါ့မ်က္ရည္.. ေန႔တဓူ၀ဆန္..ၿပီးေတာ့.. ငံက်ိက်ိျဖစ္ရဲ႕

 

ဒဏ္ရာရထားတဲ့ေတာင္ဟာ ရြက္ေၾကြေတြ အုပ္ထွာပဲ ခံခ်င္ ၾကက္ဥေမႊေၾကာ္ေတြျဖင့္ မအုုပ္ပါေစနဲ႔

အဲဒါ သဘာ၀က်ရဲ႕ မဟုတ္လား

 

မူရင္းကဗ်ာဆရာႏွင့္ အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္ဆိုသူ = Gili Haimovich

မူရင္းကဗ်ာ = (Language)

မူရင္းဘာသာ = ဟီဘ႐ူး

Advertisements

 

ပထမဆုံး ေျခလွမ္းဟာ ခင္ဗ်ားအခုေရာက္ေနတဲ့ေနရာကေန စတယ္

ခ်ာခ်ာလည္ မူးရတာကုိ

သံသယ အျပည့္နဲ႔ ခင္ဗ်ားစိုက္ၾကည့္တယ္

အခ်ိန္တန္ေတာ့ ဘယ္ကေနဘယ္လုိျဖစ္လာရတယ္ခင္ဗ်ား သိလာမယ္

 

စကားလုံးေတြဟာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အာဟာရပဲ

ဒီလမ္းကုိေတာ့ျဖင့္ အေမွာင္ထဲဲက အေမွာင္လုိ႔သာ

ခင္ဗ်ားျမင္ရမွာ

သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ဒီမွာေတြ႕လုိက္တယ္ ေနာက္ေတာ့ ေပ်ာက္သြားတယ္

ဂြတ္ဘုိင္လုိ႔ေျပာတုိင္းလည္း ဂြတ္ဘုိင္မဟုတ္ႏုိင္ဘူး

 

ေက်ာက္တုံးေတြၾကားကေန

လက္တစ္ေခ်ာင္းက ညႊန္ျပေနတယ္ အဲဒီမွာ

လမ္းထဲကလမ္း

 

မူရင္းကဗ်ာဆရာ = Mohammed Bennis

မူရင္းကဗ်ာ = disappearance

မူရင္းဘာသာ = အာေရဘစ္

အဂၤလိပ္ဘာသာ ျပန္ဆုိသူ = Nashwa Gowanlock

 

 

က်ုဳပ္ျဖင့္ ငါးေတြ ညီႇတယ္လုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ မထင္

ခုနေလးတင္ ငါးဟင္းနဲ႔ တီးလုိက္ေသး

ဒါေပမယ့္ ငါးတစ္ေကာင္ျဖစ္ခဲ့တယ္လုိ႔လည္း

က်ဳပ္အိပ္မက္ဖူးရဲ႕

ေပါလ္မကၠာတ့္ေနရဲ႕ သမီးက

သူေရာ သူ႕အေဖပါ အသားေတြ ငါးေတြ မစားဘူးလုိ႔

ေျပာတဲ့အင္တာဗ်ဴးလည္း က်ဳပ္ဖတ္ဖူး

ဘာျဖစ္လုိ႔ဆုိေတာ့

မ်က္ႏွာပါတဲ့ဟာေတြ

ဘာမဆုိ မစားသင့္ဘူးဆုိလား

အဲဒီကစလုိ႔

Yesterday1 သီခ်င္းကေလးမ်ား ၾကားမိတဲ့အခါတိုင္း

မကၠာတ့္ေနရဲ႕ မ်က္ႏွာနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္မ်ား ျမင္မိတဲ့အခါတုိင္း

က်ဳပ္ျဖင့္ ငါးေတြအေၾကာင္းေတြးမိ

ၿပီးေတာ့ ငါး မဟားတရား

စားခ်င္လာ

က်ဳပ္စႏၵယားကျဖင့္ ညီႇန႔ံလည္းထြက္ရဲ႕

Yesterday လည္း သူ႕ဖာသာ တီးလားတီးရဲ႕

 

မူရင္းကဗ်ာဆရာ = Tóroddur Poulsen

မူရင္းကဗ်ာ = Faces

မူရင္းဘာသာ = ဖာ႐ုိး

အဂၤလိပ္ဘာသာ ျပန္ဆုိသူ = Randi Ward

 

၁။ Beatle ေတးဂီတအဖြဲ႕၏ သီခ်င္း

 

အားလုံးျပာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ
ငါမျပာခ်င္ေတာ့ဘူးေလ

ေခြးေတြရဲ႕အေတြးထဲမွာ
ငါးေတြက လႊမ္းမိုးလုိ႔

မေန႔ညက အိပ္မက္ခဲ့တဲ့အတုိင္း
ဒီေန႔လည္း သူတို႔ ေနပူခံၾကရလိမ့္မယ္

၂၀၁၆

မဆ

 

မ်က္လုံးရယ္ မျမင္ႏုိင္တဲ့အရာေတြရယ္ ဆက္စပ္ေနတယ္

ျမင္ကြင္းေတြက မျမင္ႏုိင္တဲ့အရာေတြအေပၚ

ကန္႔လန္႔ကာခ်ထားတယ္လုိ႔ က်ဳပ္ခံစားရတယ္

မျမင္ရတာေတြအားလုံး ျမင္ကြင္းထဲမယ္ ပါၿပီးသား

ျမင္ေတာ့ျဖင့္ မျမင္ၾကရဘူးေပါ့

 

ဗီေဂ်းဆုိင္ကယ္ျပင္ဆုိင္ဟာ စေနေန႔ဆုိဖြင့္တယ္

ဖြင့္ေနတဲ့ဆုိင္ထဲမွာ တနဂၤေႏြရဲ႕ ဆုိင္ပိတ္ေနျခင္းအျဖစ္ကုိ မျမင္ရ

ဒါေပမယ့္ တနလၤာရဲ႕ ဆုိင္ဖြင့္ေနျခင္းအျဖစ္ကုိုေတာ့ ျမင္ၾကရတယ္

 

ဒါေပမယ့္ ႐ုံးပိတ္ရက္တစ္ရက္

ဆုိင္ပိတ္ထားတဲ့အခါ

ဆုိင္ကုိၾကည့္ရင္ေတာ့ ပိတ္လ်က္သား ဒါေပမယ့္ မျမင္ႏုိင္တဲ့အေျခအေနနဲ႔ ပြင့္လ်က္သား

လူေတြဟာ အဲဒီတစ္ရက္မွာ သူတို႔ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္ေတြ

ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ျပင္ၾကရတဲ့အေၾကာင္းကုိ ဘယ္သူသိႏုိင္ပါ့မလဲ

က်ဳပ္မလည္း ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္လုိ႔ေတာင္ ေျပာလုိ႔မရတဲ့ ဂ်ဳံးဂ်ဳံးက် စကူတာတစ္စင္းရွိရဲ႕

က်ဳပ္လည္း ဘဂ်ားပါလ္ဆာကေလးကုိ ျပင္ေနတုံး စီးကရက္တစ္လိပ္ေသာက္ေနလုိက္တယ္

 

မျမင္ႏုိင္တာေတြအေၾကာင္းေတြးရင္း ေခါင္းခဲလာလုိ႔ ျမင္ႏုိင္တဲ့ဆီ က်ဳပ္သြားလုိုက္တယ္

သူငယ္ခ်င္းကုိ ဆုိင္အေၾကာင္းေမးလုိက္တယ္

သူလည္း အဲဒီေန႔က ဆုိင္အေၾကာင္း ေတာ္ေတာ္ေတြးေနမိတယ္လုိ႔ ေျပာတယ္

သူ႕မွတ္ဉာဏ္ထဲမယ္ ပြင့္ေနတဲ့ဆုိင္ထဲ

ငနဲက က်ဳပ္စီးကရက္တစ္၀က္ေတာင္ ယူေသာက္လုိက္ေသးထင္ရဲ႕

 

က်ဳပ္လည္း အိမ္ကိုျပန္လာ က်ဳပ္မေရာက္ဖူးတဲ့ ပြန္ဒီခ်ယ္ရီအေၾကာင္းစဥ္းစား

တစ္ၿမိဳ႕လုံး ရွိသမွ် ဗိသုကာလက္ရာေတြ

ပြန္ဒီခ်ယ္ရီဆုိတဲ့ စကားလုံးေအာက္မယ္ ေပ်ာက္ေနတယ္လုိ႔ က်ဳပ္ကုိယ္က်ဳပ္ေျပာမိ

ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြ အဲဒီမွာ အေသအခ်ာရွိရဲ႕

 

ေနာက္ေတာ့ က်ဳပ္ စာတစ္ေၾကာင္းေလာက္ ေရးခ်င္လာ

က်ဳပ္တို႔စာေရးတဲ့အခါ ရည္ရြယ္ရင္းကို မျမင္ရ စကားလုံးေတြသာ ျမင္ရ

စကားလုံးေတြရဲ႕ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းေတြသာ ျမင္ရ

က်ဳပ္ေျပာခ်င္တာျဖင့္ ဘယ္မွာဆုိတာ ဘယ္သူသိႏုိင္ပါ့မလဲ

၀ါက်ဆိုတဲ့ ကန္႔လန္႔ကာေနာက္မွာ

အဲဒါ ရွိခ်င္ရွိမယ္ မရွိခ်င္မရွိဘူး

အဲဒါဟာ က်ဳပ္မေရးခ်င္ခဲ့တာ မဟုတ္တာျဖင့္ အေသအခ်ာ

 

မူရင္းကဗ်ာဆရာ – Vyomesh Shukla

မူရင္းကဗ်ာ – What I Wanted to Write

မူရင္းဘာသာ – ဟင္ဒီ

အဂၤလိပ္ဘာသာသို႔ ျပန္ဆုိသူ – Samartha Vashishtha

 

Melancholic Cigarettes

 

အဲဒါ ၁၉၉၈ ျဖစ္မယ္
လစၥလမ္းမယ္ နက္၀ါ့ကင္းတက္ေနခက္တဲ့အခ်ိန္ေတြ
သင္တန္ေၾကးေပးရတာျခင္းတူတူကုိ ေဒၚလာနက္ေပးေျဖရတဲ့ စာေမးပြဲ ၀င္ေျဖမက္သူနဲ႕ မေျဖႏုိင္မက္သူကုိ ခြဲသင္ထဲက အဲ့သင္တန္းကုိ မေရာက္ျဖစ္ေတာ့
တကယ္က သင္တန္းခန္းထဲကုိ မေရာက္ျဖစ္ေတာ့တာ
သင္တန္းရွိတက္ စသုံးလုံးရုံးေရွ႕ေတာ့ မွန္မွန္ေရာက္တယ္
သင္တန္းက က်ဴတာမေလးတေယာက္နက္ ၿငိလိုက္ေသးတာကုိး

 

သင္တန္းကေန အေပၚဘက္တက္လာရင္ ပန္းဆုိးတန္းဘက္က ပန္းတက္တာမ်ားတယ္

ပလက္ေဖာင္းမယ္ စာအုပ္ေဟာင္းေလးဘာေလးၾကည့္တယ္

ဗႏၶဳလေပၚေကြ႕လိုက္တာနဲ႔ ၃၇လမ္းထိပ္မယ္ သံမႏုိင္ေက်ာက္မႏိုင္ေရာင္းတဲ့ ဘဲႀကီးေတြ႕မယ္

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ သက္တမ္းရင့္ စထရိဗင္ဒါေတြထဲ ဒီဘဲ ထိပ္ဆုံးကပါတယ္

၃၈ လမ္းထိပ္မယ္ ကုိညီညီ့စစ္ကလက္ဆုိင္ရွိနယ္

ကုလားအုတ္ ဒန္းေဟး ၀င္စတန္ မာဘုိရုိဘူးစိမ္း

မင္းၾကားဖူးတဲ့ တံဆိပ္ ေျပာလုိက္ ငါ့မယ္ရွိနယ္ဆုိတာမ်ိဳး
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေဂ်ပီအက္စ္ကုိ သြားႀကိဳက္တယ္
ေဂ်ပီအက္စ္စေသာက္ျဖစ္ရတာက ေဘာ္ဒါတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေဖညႊန္လုိ႔

အဲဒီေဘာ္ဒါရဲ႕ ညီမကုိ ေၾကာင္ခ်င္လုိ႔ အက္ေကာင္မရွိတဲ့ အခ်ိန္ေတြ သူ႕အိမ္သြားသြားေနရင္း အက္ေကာင္အေဖနက္ စကားေလးဘာေလးေျပာျဖစ္တယ္

ပင္စင္စား အဘုိးႀကီးညႊန္တက္ JPS ကုိ ေဂၚမလားဆုိၿပီး ေသာက္ၾကည့္ရင္း ၿငိသြားတယ္

၃၉လမ္းထဲခ်ိဳးလုိက္ရင္ မန္းေလး စေတရွင္ (နံပတ္မမွတ္မိ) ရွိတယ္

ကုိက္လန္ခ႐ုဆီကုိ အဲဒီမွာ စစားဖူးတာပဲ

ထိပ္ဘက္မွာေတာ့ ဒိန္ခ်ဥ္ဆိုင္ (နီလာ၀င္းထင္တယ္) ရွိတယ္

ဒိန္ခ်ဥ္နဲ႔ သစ္သီးေဖ်ာ္ရည္ေကာင္းေကာင္းရတဲ့ဆုိင္ေပါ့

(အခုႏွစ္ႏွစ္ဆယ္အၾကာမွာေတာ့ ဘီအီးဆုိင္လုိလုိျဖစ္ေနၿပီ)

လြစၥလမ္းထိပ္ေရာက္လာရင္ ၃၉ ေတြ လူေခၚနာ ေတြ႕ရမယ္
ယုဇနပလာဇာဟာ အဲဒီတုံးက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ ဂ်န္းရွင္းစကြဲေပါ့

ေနာက္ ေအာင္မဂၤလာ သီတာ ေက ်ာက္ေျမာင္းေပါ့

ၿပီးရင္ တာေမြေပါ့ အုိးစုေပါ့ အက္တုံးက ေမတၱာေတြ အညြန္႔မတက္ေသးဘူး

၃၉ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိေပမက္ တာေမြထိပဲ တူတယ္
၃၉ ဟိုင္းလပ္က စံျပေစ်းဘက္ေရာက္မယ္
၃၉ ဗုိက္ပူ အစိမ္းဆြင္ ပေဒသာဆယ္ရပ္ကြက္ေစ်းဘက္က ျဖတ္တယ္ထင္တယ္ မေသခ်ာေတာ့

၃၉ အ၀ါက ျမင္သာကေနျဖတ္တယ္ ဂိတ္ဆုံးဆြင္ဒဂုန္ေျမာက္ထဲထိေရာက္တယ္
အဲ ဒီ၃၉ အ၀ါနက္လုိက္ပီး ျမင္သာမွာဆင္း

ၿပီးရင္ ဆုိက္ကားငွားခ်င္ငွား ဗြက္ထဲလမ္းေလွ်ာက္ခ်င္လဲေလွ်ာက္

ဘတ္စကားေျပးတဲ့ လမ္းမႀကီးကေန ေနာက္ထဲ သုံးေလးလမ္း၀င္လက္ရင္ ဖာအိမ္ေတြရွိတယ္

ဒီႏွစ္ပုိင္းေတြထဲ ေက်ာ္နက္သိတဲ့လူေတြ ၿမိဳ႕ထဲကေန ၿမိဳ႕စြန္ဘက္ေရႊ႕ေရႊ႕သြားတာမ်ားတယ္
ဖာေတြကေတာ့ ၿမိဳ႕စြန္ကေန ၿမိဳ႕ထဲမ်ား ျပန္ေရႊ႕လာၾကသလားပဲ

ဟုိတေန႔ကပဲ စိတ္တိုင္းက် တျဖစ္လဲ ကလပ္က မ,လာတဲ့ ဖာေလးက ေမးၾကည့္ေတာ့ သတိပဌာန္မယ္ေနသတဲ့
ကုိယ္ေတာင္ သတိပဌာန္နား မကပ္ႏုိင္
ဖာမေလးနံမည္က အရင္က ေဆာ္တေပြနက္ နံမည္ သြားတူေနတယ္
ဒီေနရာမွာ ကာယကံရွင္ေတြ မထိခုိက္စိမ့္ေသာငွာ “မီ” လုိပဲဆုိၾကပါစုိ႔
ကိစၥ၀ိစၥပီးေတာ့ မီက စစ္ကလက္ေသာက္ခ်င္သတဲ့
လုပ္ပီးရင္ စစ္ကလက္ေသာက္..ေသာက္ျပတက္ ကုိိရီးယားကားေတြ အၾကည့္မ်ားထင္ပါရဲ႕
ကိုယ့္မလဲ ေဂ်ပီအက္စ္နက္အေ၀းမွာ (ဟုိတ”မီ”နက္လဲ အေ၀းမွာ)

အုိက္စ္ဘလတ္ဆုိတာ ထုတ္ေပးလိုက္ေတာ့
ၾဆာမက ပူရွိန္းပါတာ မေသာက္ပုတဲ့
ဟင္..
အဲဒါဆုိ အဖုကုိ မႏွိပ္နဲ႔ေလလုိ႔ေျပာလဲေျပာ မီးလဲညိႇေပးလက္ရတယ္

 

 

ခါက်က္ဥ

 

ဘုရားသခင္က ႏွင္းေတြကို တဂ်ိဂ်ိျမည္ေအာင္ ျခစ္သလုိ

ခါက်က္ဥကုိ တဂ်ိဂ်ိျမည္ေအာင္ က်မ ျခစ္တယ္

 

ပူစပ္စပ္ အဖတ္ေတြကုိ

၀ါးနဲ႔လုပ္ထားတဲ့ျခစ္(ဂ်စ္)နဲ႔ ျခစ္ပစ္လုိက္္တယ္

အဖတ္ေတြ စားပြဲေပၚ၊

ခုံေတြေပၚ၊ မီးဖုိခန္းၾကမ္းျပင္ေပၚ၊ က်မလက္ေတြေပၚ က်တယ္

 

က်မလက္ေတာင္ ထိသြားေပါ့

အသားျဖဴလန္သြားတဲ့ေနရာမယ္

ေသြးစို႔တက္လာတယ္

 

ဘုရားသခင္နဲ႔ က်မ

တက္ညီလက္ညီ တဂ်ိဂ်ိနဲ႕ ျခစ္ၾကတယ္

သူကျဖင့္ ေခၽြးတစ္စက္ေတာင္မက်

က်မျဖင့္ ေသြးနည္းနည္းေတာင္ ထြက္လုိက္ရတယ္

အပူေတာ့့ နည္းနည္းသက္သာသြားသလုိ

က်မျဖင့္ ဘာသိဘာသာ

 

အဲလိုနဲ႔ က်မတို႔ တဂ်ိဂ်ိျမည္ေအာင္ ျခစ္ၾကတယ္

သူေကာ က်မပါ

တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ တဂ်ိဂ်ိျမည္ေအာင္ ျခစ္ၾကတယ္

တူညီတဲ့ ဆာေလာင္မႈနဲ႔

ေျခကုန္လက္ပန္းက်တဲ့အထိ

တဂ်ိဂ်ိျမည္ေအာင္ ျခစ္ၾကတယ္

 

အျပင္ဘက္မေတာ့ ႏွင္းမုန္တုိင္းက

တ၀ီွး၀ွီးျမည္၊ က်မတို႔ရဲ႕ ႏွစ္ဦးပုိင္

ေခြးကတက္ကုိ

မသိလုိက္ မသိဘာသာ

အသာအယာ ဖုံးပစ္လုိက္ေတာ့တယ္။

 

မူရင္းကဗ်ာဆရာမ – Ana Ristovi

မူရင္းကဗ်ာ – Black Radish

မူရင္းဘာသာ – ဆားဘီးယား

အဂၤလိပ္ဘာသာ ျပန္ဆုိသူ – Maja Teref