Feeds:
Posts
Comments

Archive for September, 2013

Déjà vu*

ေသာက္ၿပီးသား ျမန္မာ

သံုးၿပီးသား အေဖာ္

သုတ္ၿပီးသား တစ္ရွဴး

အဲယားကြန္းကို ၁၆ ဒီဂရီအထိခ်လိုက္တာ

ဖုန္းကို ဖလိုက္မုဒ္ ေျပာင္းလိုက္တာ

မာလ္ဘိုရိုကို မီးညွိလိုက္တာ

ေဒစီ့ေက်ာျပင္ေပၚက မွဲ႔နက္ကေလးရယ္

ဗန္ပါစီ လူကၽြံေဘာ ျဖစ္တာရယ္

သတင္းမွတ္တမ္းတစ္ခုေပၚက ဖ်တ္ခနဲ သူ႕မ်က္ႏွာရယ္

အဲဒီခဏငယ္ေလးအတြင္း

က်ီးကန္းေတြ အာ မအာ

ဖိနပ္ႀကိဳး ေျပက် ေန မေန

ေသနတ္ကို ခါးမွာ ခ်ိတ္ထား မထား

မီးခိုးေတြက သစ္ပင္ေတြၾကားထဲ တလူလူ

ေအာ္သံေတြက လမ္းေပၚ တလိမ့္လိမ့္

စက္တင္ဘာရဲ႕ အနံ႕က ညွီစို႔စို႔

အဲဒီခဏငယ္ေလးအတြင္း

ေသနတ္ခလုတ္ကို အရင္ကလည္း ဆြဲညွစ္ဖူးတယ္

အ၀ါေရာင္လႈိင္းေတြ အရင္ကလည္း ေတြ႕ခဲ့ဖူးတယ္

ဦးထုပ္ကိုေဖာက္၀င္လာတဲ့ အပူဒဏ္ကို အရင္ကလည္း ခံရဖူးတယ္

ရုတ္တရက္ ထပ်ံသြားတဲ့ ခိုေတြ

ပလက္ေဖာင္းေပၚက ဖိနပ္အျပတ္ေတြ

နံရံမွာ ေဖာက္၀င္ေနတဲ့ က်ည္ရာေတြ

အဲဒီခဏငယ္ေလးအတြင္း

နဖူးကေခၽြးေတြ သုတ္ၿပီးသြားၿပီ

မ်က္မွန္ကို ျပန္တပ္ၿပီးသြားၿပီ

အူေနတဲ့နားကို ပိတ္ၿပီးသြားၿပီ

ျမင္ကြင္းဟာ အာရပ္ေတြမဟုတ္

သူဟာ မားဆိုးမဟုတ္

နင္းထားတဲ့ ေျမသားက ပင္လယ္ေကြ႕က သဲေသာင္မဟုတ္

အဲဒီခဏငယ္ေလးအတြင္း

ေခါင္းေပၚက အပူေၾကာင့္

ႀကဳိးကို လည္ပင္းမွာ စြပ္ခ်လိုက္တယ္

ပါးကြက္သားရဲ႕ မ်က္ႏွာဟာ သူ႕မ်က္နွာပဲ

ဟာ အသံနည္းနည္းတိုးပါဦး အိပ္လို႔မရေတာ့ဘူး

ေဒစီက ေစာင္ကိုဆြဲယူၿပီးေျပာလိုက္တယ္

အဲဒီခဏငယ္ေလးအတြင္း။

Déjà vu*= လက္ရွိျဖစ္ပ်က္ေနမႈကို ယခင္ကလည္းေတြ႕ႀကဳံခံစားဖူးသည္ဟု ထင္မွတ္မွားျခင္း

ပီမို

၂၁.၀၉.၂၀၁၃

Advertisements

Read Full Post »

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဂစ္တာတစ္လက္လို႔ေျပာလည္း ၾကဳိးေတြကို ညွိလိုက္တာပဲ
ကၽြန္ေတာ္ဟာ သစ္ရြက္တစ္ရြက္လို႔ေျပာလည္း ေလထဲလြင့္၀ဲပစ္လိုက္တာပဲ
ကၽြန္ေတာ္ဟာ အမႈိက္ထုပ္တစ္ထုပ္လို႔ေျပာလည္း ေခ်ာင္ထဲေခြေခါက္အိပ္လိုက္တာပဲ။

မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ လိမ္ညာၿပီး အရက္မေသာက္ခ်င္ေတာ့ဘူးလို႔
ကၽြန္ေတာ္ ေျပာမလာခင္အထိ
ကၽြန္ေတာ့္ရယ္သံေတြက အစစ္လိုပါပဲ။
(ဒီေနရာကစလို႔ ကၽြန္ေတာ္ဟုဆိုလွ်င္ သူဟုမွတ္ပါေလ)

ျပန္ေတြးေတာ့
ကၽြန္ေတာ္ဟာ မီးခိုးေတြျဖစ္လို႔
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ေခၚဖို႔ မၾကဳိးစားဘဲ
တစ္ေယာက္ေယာက္ အေခၚကို ေစာင့္ေနခဲ့ရတာ
ေသတၱာထဲ ေသေနတဲ့ စာရြက္၀ါက်င္က်င္ေတြပဲက်န္တယ္။

ကမၻာစစ္ထဲ ကၽြန္ေတာ္မေရာက္ခဲ့သလို
ကမၻာအစစ္ထဲ ကၽြန္ေတာ္မ၀င္ခဲ့
က်န္ခဲ့တဲ့ စာရြက္အ၀ါေတြထဲက စာေၾကာင္းေတြလို
၀ါက်တစ္ေၾကာင္းနဲ႔ တစ္ေၾကာင္းအၾကားမွာ
တစ္နာရီ တစ္ရက္ တစ္လ တစ္ႏွစ္
အစရွိသျဖင့္ ၾကာျမင့္ခဲ့ေသာ
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဖတ္မရေအာင္ ေသေနတဲ့ အေသ။

အခု အေရးအသားဟာလည္း
ခင္ဗ်ားက်က္မိေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္လိုလိုနဲ႔
ဒီေခတ္ထဲ ဘယ္သြားဖြင့္ရမွန္းမသိတဲ့
အက္ေၾကာင္းထပ္ေနေသာ ဓာတ္ျပားအိုႀကီးလို
ကၽြန္ေတာ့္ အသံဟာ
ေရြ႕ေနတဲ့ လူအုပ္ႀကီးၾကားထဲ က်ေပ်ာက္ခဲ့။

ေျပာလိုက္ရင္ မေန႔ကအေၾကာင္းပဲျပန္ေရာက္သြားတယ္
ေလထဲမွာ တရြတ္တိုက္ေမ်ာေနတယ္
ၾကယ္လိုပဲ ဘယ္သူမွမသိခင္ ေၾကြသြားတယ္။

ဒီလိုပါပဲ
ဒီေန႔ေသြးထားတဲ့ဓားဟာ
မနက္ျဖန္မွာ တံုးတယ္။ ။

ပီမို
၀၅.၀၉.၂၀၁၃

Read Full Post »